Sałatka jarzynowa

Sałatka jarzynowa... kto jej nie zna? Choć lubię różne sałatki, to ta zwykła, jarzynowa zawsze jest numerem jeden. Pewnie każdy z nas ma jakąś swoją wersję tej sałatki. Jedni dodają seler i pietruszkę, inni kukurydzę, jeszcze inni pomidory czy wędlinę. Jedni lubią drobno krojoną, inni grubo... ile ludzi, tyle smaków.

Ja lubię średnio krojoną i z dużą ilością marchewki, a np. mój brat grubo krojoną z przewagą ziemniaków... i weź tu człowieku zrób taką, żeby wszystkim pasowało. Na szczęście mój Zielonooki nie wymyśla i je taką, jaką robię.

Jakiś czas temu śmiałyśmy się z sąsiadką, że jej dzieci jedzą tylko sałatkę zrobioną przez nią i tą zrobioną przeze mnie i żadnej innej (nawet babcinej nie ruszą). Więc coś w niej musi być, bo robię nieco inaczej niż moja koleżanka - np. nie dodaję kukurydzy i wegety, za to dodaję cebulę.

Będąc w ubiegłym roku na święta u teściowej też robiłam moją sałatkę. Smakowała wszystkim z sąsiadką teściowej włącznie. Tylko wszyscy (oprócz mnie i Zielonookiego) zgodnie twierdzili, że jest za mało słona. No cóż, sól to przyprawa, której używam niewiele, a dania doprawiam głównie ziołami. Od dawna łapię się na tym, że większość dań, które jem poza domem jest dla mnie za słona, choć inni zupełnie tego nie czują. 

Ale ja tu gadu gadu, a przepis sam się nie napisze. Ale jeszcze jedna uwaga, a właściwie dwie - od pewnego czasu warzywa do sałatki gotuję w parowarze – sałatka jest dużo smaczniejsza, bo warzywa zachowują swój smak. No i mimo wszystko ważna jest kolejność łączenia. Nie wiem dlaczego, ale jak się zrobi to inaczej to sałatka też smakuje nie tak jak powinna,  a może mnie się tylko zdaje. Nieważne, nie ryzykuję i łączę zawsze tak samo zaczynając od marchewki i ogórków.

Składniki na sporą salaterkę:

6 - 8 średnich marchewek

4 średnie ziemniaki

5 średnich ogórków kiszonych (czasem dodaję jeszcze 2 ogórki konserwowe)

4-5 dużych jajek

1 małe jabłko

20 dag zielonego świeżego albo mrożonego groszku

1 mała cebula

sól, pieprz

1 czubata łyżeczka musztardy (daję sarepską)

2 łyżki oleju słonecznikowego (można pominąć)

majonez (obecnie u mnie tylko domowy)

Marchew, ziemniaki obrać i razem z groszkiem ugotować na parze*. Ostudzić.

Jajka ugotować na twardo (ja wkładam do zimnej wody i od zagotowania mierzę czas - jakieś 5 -6 minut), obrać ze skorupek. Cebulę obrać i pokroić w drobną kosteczkę.

Ogórki opłukać, pokroić w kostkę i dobrze odsączyć na sicie. Jabłko obrać, pokroić drobniej niż ogórki i wymieszać z ogórkami, żeby nie ściemniało.

Marchewkę pokroić w kostkę, wrzucić do miski, do tego wsypać pokrojone ogórki i jabłko. Wymieszać. Dodać groszek, wymieszać. Ziemniaki i jajka pokroić w kostkę i razem z pokrojoną cebulką dodać do wymieszanych warzyw. Wszystkie warzywa wymieszać. Dodać musztardę, olej, sól, pieprz. Wymieszać. Na końcu dołożyć majonez – tyle, aby połączył składniki. I gotowe.

*Warzywa można oczywiście ugotować w sposób tradycyjny albo w mundurkach :-)) Warto pamiętać, aby zielonego groszku podczas gotowania nie przykrywać, bo straci swój piękny zielony kolor i będzie wyglądał jak konserwowy.

Kapuśniak z kiszonej kapusty

Coraz chłodniej na dworze, więc dziś coś na rozgrzewkę.

Kapusta kiszona czy kwaszona? Podobno obie formy są poprawne. U mnie w domu zawsze używało się pojęcia „kiszona” i ja tego się trzymam. Kiedyś babcia mi tłumaczyła, że sama kapusta (z solą) się kisi, a jeśli dodaje się do niej octu, kwasku czy czegoś tam jeszcze, to się ją kwasi. No i niby logiczne, ale polonistką nie jestem, więc się mądrzyć nie zamierzam.

Gdy mam zamiar zrobić kapuśniak to planuję go wcześniej i wtedy poprzedniego dnia gotuję więcej ziemniaków... A wszystko dlatego, że ziemniaki (czy inne warzywa) w kiszonej kapuście się nie ugotują.

Są dwa sposoby gotowania tego kapuśniaku: albo gotujemy osobno kapustę albo ziemniaki. Ja gotuję osobno ziemniaki, bo wg mnie tak ugotowany kapuśniak smakuje lepiej.

Przepis opublikowałam na poprzednim blogu na specjalne życzenie AS... pewnie nigdy by się nie pojawił, bo choć zup gotuję dużo (bo lubię) to zapominam o nich jako daniach przydatnych na blog.

Składniki na 4 porcje:

50 dag kiszonej kapusty

4 średnie ziemniaki

1 duża marchew (albo 2 mniejsze)

1 duża cebula

1 mała pietruszka

kawałek selera (mniej więcej tyle ile pietruszki)

kilka suszonych grzybów

1 wędzone żeberko (ok 10-15 dag) albo kawałek wędzonej ogonówki czy szynki

15 dag wędzonego boczku albo schabu czy innej wędzonki (jeśli boczek to chudy, bo o smak a nie o tłuszcz chodzi)

pieprz,

mielony kminek (jeśli ktoś nie lubi może nie dodawać)

2 liście laurowe

3 ziarenka ziela angielskiego

Do garnka wlać 2 litry wody, włożyć wędzone żeberko i gotować przez chwilę (5-10 minut). Nie powinna wytworzyć się szumowina, ale jeśli tak się zdarzy to należy ją ściągnąć.

Wrzucić liście laurowe, ziele angielskie i 1 łyżeczkę pieprzu (u mnie biały).

Marchew, pietruszkę, seler obrać, opłukać i zetrzeć na tarce jarzynowej (na grubych oczkach). Cebulę pokroić w drobną kostkę. Grzybki, 1/3 pokrojonej cebuli i starte warzywa wrzucić do garnka i gotować około 10-15 minut aż warzywa zmiękną.  

W tym czasie posiekać kapustę kiszoną (żeby się potem nie ciągnęła). Kapustę dodać do gotujących się warzyw i na wolnym ogniu gotować około godziny. W trakcie gotowania zupa odparowuje, należy ją uzupełniać przegotowaną wcześniej wodą.

Ziemniaki obrać, pokroić w kostkę i ugotować w osobnym garnku (albo tak jak ja : ugotować dzień wcześniej więcej ziemniaków i po prostu je pokroić).

Boczek (wędzonkę) pokroić w drobną kostkę, wrzucić na patelnię i podsmażyć. Po około 2 minutach dołożyć resztę cebuli i przesmażyć ją razem ze skwarkami.

Gdy kapusta już będzie miękka, dodać ziemniaki, podsmażony boczek z cebulką i gotować jeszcze przez 5 minut. Doprawić mielonym kminkiem (u mnie pół łyżeczki), spróbować i jeśli trzeba to dodać jeszcze trochę pieprzu.