Gofry proteinowe

Te gofry to mój hit odkąd zaczęłam się odchudzać. To dwa (albo trzy) proste składniki, niewiele pracy i pyszne gofry gotowe. Byłam przekonana, ze już dawno przepis wrzuciłam na blog, ale okazuje się, że chyba uznałam go za zbyt banalny, aby się tu pojawił. Jednak dużo pytań o niego, więc niech ma swoje miejsce również na blogu. 

Czasem robię te gofry proteinowe na śniadanie, czasem na podwieczorek. Nie wymagają żadnego większego wysiłku. Jedyne, czego tak naprawdę potrzebujemy, to dobra gofrownica.
Oczywiście porcje można sobie zmieniać. Ja podaję składniki na jedną porcję, dla jednej osoby. Ilość dodanej odżywki zależy od wielkości jajek.
I od razu odpowiadam na często pojawiające się pytanie: „czy można czymś zastąpić odżywkę”. Otóż nie, nie da się niczym zastąpić odżywki białkowej, bo ona jest jednym z dwóch składników tych gofrów. Jeśli chcecie zrobić na mące, wybierzcie inny przepis.

Składniki na 2 normalne albo 4 małe gofry (takie jak na moim zdjęciu):

1 duże jajko (około 75 g) albo dwa mniejsze

25 - 40 g odżywki białkowej – ja daję waniliową, więc nie potrzebne mi słodzidło

opcjonalnie coś do posłodzenia (erytrol, ksylitol, stewia) – przy odżywce smakowej nie ma potrzeby dodawania słodzidła

do podania: ulubione dodatki – u mnie przeważnie jest to skyr, owoce, wiórki kokosowe czy płatki migdałowe

Gofry proteinowe - przygotowanie:

Białko ubić na sztywną pianę, dodać żółtko i odżywkę, krótko zmiksować. Masa powinna być dosyć gęsta, jeśli wydaje się zbyt rzadka to można dodać jeszcze trochę odzywki albo łyżeczkę mąki kokosowej (mocno zagęszcza). Gęstość masy zależy od samej odżywki – te roślinne zagęszczają lepiej.

Masę odstawić na kilka minut, a następnie piec gofry na rumiany kolor (u mnie 4 minuty, ale czas zależy od mocy gofrownicy). Podawać z ulubionymi dodatkami.

 

 

Gofry dyniowe z mąki z ciecierzycy (wytrawne)

Gofry, gofry, gofry… Mało kto ich nie lubi. Są popularne chyba na całym świecie i doczekały się swojego święta, którym jest Międzynarodowy Dzień Gofra obchodzony 25 marca.
Na tę okazję postanowiłam przygotować nieco inne gofry. Szukając inspiracji zaglądam czasem na stronę Przepisy.pl i grzebiąc w przepisach, wpadają mi do głowy własne pomysły. Inspiracja zawsze się przydaje, często wychodzą z tego zupełnie nowe, fajne dania, które na stałe wpisują się w nasze menu.
Od zawsze byłam fanką kanapek wszelakich, jednak pieczywo (szczególnie pszenne) nie bardzo mi służy, wiec szukam różnych alternatyw. I jedną z nich są właśnie wytrawne gofry (zobacz), które można przygotować na setki sposobów i przez ostatnie miesiące dosyć mocno z nimi eksperymentuję.
W weekend postanowiłam zaskoczyć mojego męża nieco innymi goframi i zastanawiałam się, czy będą mu smakować. Co prawda lubi nowości i rzadko kiedy marudzi przy jedzeniu, ale moje zdrowe eksperymenty nie zawsze wzbudzają jego entuzjazm. Tym razem smakowało. Gofry dyniowe z mąki z ciecierzycy okazały się naprawdę strzałem w dziesiątkę.
Na śniadanie zjedliśmy je z warzywami i sadzonym jajkiem, a na kolację były bazą do kanapki z pieczonym kurczakiem i warzywami. Bo co jak co, ale warzywa jemy niemalże do każdego posiłku.
Te dyniowe gofry zdecydowanie mogą zastąpić pieczywo i przy okazji są bezglutenowe, bo przygotowane z mąki z ciecierzycy. Zachęcam do spróbowania, bo są naprawdę pyszne, nawet na sucho. 

Składniki na 8 sztuk (u mnie 6 dużych i 6 małych):

2 szklanki mąki z ciecierzycy

2 duże jajka

200 ml puree z dyni (u mnie domowe, przygotowane jesienią i zawekowane)

100 ml mleka (dowolnego, może być krowie, może być roślinne)

100 ml wody

1 łyżka klarowanego masła (roztopionego)

1 łyżeczka proszku do pieczenia

szczypta soli

szczypta chili

opcjonalnie ulubione zioła

Gofry dyniowe z mąki z ciecierzycy (wytrawne) - przygotowanie:

Jajka zmiksować (albo roztrzepać rózgą) z puree z dyni, dodać mleko, wodę, mąkę, proszek do pieczenia, sól, chili, ponownie zmiksować, dodać mąkę i dokładnie wymieszać (można krótko zmiksować, aby nie było grudek). Odstawić na około 30 minut. Jeśli ciasto za mocno zgęstniej, można dolać odrobinę wody (mąka mące nierówna).
Gofrownicę nagrzać, delikatnie posmarować olejem, nakładać po 3 – 4 łyżki ciasta i piec bez otwierania gofrownicy przez około 5 - 8 minut. Oczywiście wszystko zależy od mocy gofrownicy. Moja ma dużą moc, więc gofry piekły się dosyć szybko.
Podawać z ulubionymi, wytrawnymi dodatkami. U nas szynka, warzywa i sadzone jajko. 

Gofry gryczano – cukiniowe

Gofry na wytrawnie to świetny pomysł na ciepły posiłek. Śniadanie, obiad, kolacja – do wyboru. U mnie na obiad. Tym razem przygotowałam je z mąki gryczanej z dodatkiem cukinii. Wychodzą dosyć ciężkie, chrupiące na zewnątrz, ale miękkie w środku i są przepyszne.

Tym razem towarzystwem do nich był domowy hummus, wędzony łosoś i sadzone jajko. Sałatka z tego, co znalazłam w lodowce i pyszny obiad gotowy. Jednym takim gofrem naprawdę można się najeść. Jeden taki gofr z dodatkami to około 350 kcal, do tego warzywa z winegretem i zdrowy, smaczny, zbilansowany i niezbyt kaloryczny posiłek gotowy. 

Składniki na 2 gofry:

50 g mąki gryczanej

100 g tartej cukinii

1 duże jajko

4 – 6 łyżek wody (zależy od wilgotności mąki)

¼ łyżeczki proszku do pieczenia

sól, pieprz, chili

ulubione zioła – ja dałam mieszankę prowansalskich

masło klarowane albo olej do posmarowania gofrownicy

do podania:

hummus

wędzony łosoś

jajko sadzone

dowolne warzywa

Gofry gryczano – cukiniowe - przygotowanie:

Cukinię zetrzeć na tarce o dużych oczkach, nie solić, nie odciskać. Białko ubić na pianę, dodać żółtko, wodę i mąkę, proszek do pieczenia, przyprawy i delikatnie wymieszać. Dodać startą na tarce cukinię i wymieszać.
Gofrownicę nagrzać, posmarować delikatnie klarowanym masłem albo olejem. Nałożyć masę i piec około 8 – 10 minut, w zależności od mocy gofrownicy.
Gotowe gofry przełożyć na kratkę, aby odparowały, posmarować hummusem, nałożyć plasterki wędzonego łososia (dorzuciłam jeszcze trochę sałaty) i na górę usmażone jajko.
Podawać z porcją świeżych warzyw. 

Gofry II

Przepisów na gofry jest dużo. Sama wypróbowałam ich chyba kilkanaście, najwierniejsza byłam dotychczas gofrom z przepisu od Anety, który jest na blogu. Ale nie wiem, czy ich nie zdradzę na rzecz tych dzisiejszych. Przepis dostałam od mamy koleżanki, skąd ona go wzięła nie mam pojęcia. Po pierwszej próbie nieco go zmodyfikowałam i gofry wychodzą jeszcze lepsze. Po odparowaniu długo pozostają chrupkie, nie flaczeją, nie robią się gumowate. Są chrupiące na zewnątrz i miękkie w środku. Pewnie jeszcze lepsze wyszłyby z głębokiej profesjonalnej gofrownicy, ale moja też zła nie jest. Ma moc (1300 W) i w 4 minuty wypieka idealne chrupiące gofry. 

Składniki na 8 sztuk:

1 i ½ szklanki* mąki wrocławskiej typ 500 (ok. 260 g)

2 duże jajka (używam jajek o wadze ok 75 g) – osobno żółtka i białka

1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia (5 g)

2 płaskie łyżki cukru (50 g)

½ szklanki zimnej niegazowanej wody (125 ml)

1/3 szklanki mleka (ok. 85 ml)

4 łyżki oleju (60 ml) - u mnie z pestek winogron, ale może być rzepakowy czy słonecznikowy

szczypta soli

*używam szklanki o pojemności 250 ml 

W jednej misce wymieszać mąkę z cukrem, solą i proszkiem do pieczenia. Do drugiej miski wbić żółtka, roztrzepać je, dodać mleko, wodę, olej i wymieszać. Białka ubić na sztywną pianę.
Mokre składniki wlać do suchych, dodać pianę i wymieszać do połączenia się składników. Ciasto będzie dosyć gęste, ale takie ma być. Odstawić na 10 minut, aby odpoczęło. W tym czasie nagrzać gofrownicę. Nakładać porcje ciasta, piec zgodnie z zaleceniami producenta – u mnie 4 minuty.
Gotowe gofry przełożyć na kratkę, aby odparowały. Podawać z ulubionymi dodatkami. 

Gofry (przepis I)

Gofry robię sporadycznie, zaledwie kilka razy w roku.  Dotychczas posługiwałam się gofrownicą, która pozwalała na upieczenie gofrów, a może raczej wafli w kształcie kwiatka podzielnego na 5 serduszek. I choć miała sporą moc to jednak nie były to gofry z prawdziwego zdarzenia. Postanowiłam więc kupić porządną gofrownicę. Po konsultacjach, przeczytaniu wielu opinii zdecydowałam się na gofrownicę DEZAL 301.5 z grubą kratką, która jest polskim produktem, dosyć solidnie wykonanym i ma duża moc (1300W). I choć nie ma żadnych lampek, przycisków, kontrolek to sprawdziła się znakomicie. Producent rekomenduje ją do małej gastronomi i przeznaczona jest do używania w sposób ciągły.

Wreszcie mam gofry z prawdziwego zdarzenia – wypieczone, chrupiące i mające kształt klasycznego gofra. Przepisów na gofry jest sporo. Ja posługuję się dwoma – jeden dostałam od mojej koleżanki Anety wiele lat temu i z niego przeważnie korzystałam, a drugi pojawił się u mnie dzięki mojej sąsiadce Małgosi. Pojęcia nie mam skąd dziewczyny przepisy wzięły, ale są sprawdzone i gofry wychodzą z nich naprawdę bardzo dobre. Próbowałam też robić gofry belgijskie, ale to już zupełnie inne ciasto i inne gofry. Dziś pierwszy z przepisów, do którego wprowadziłam kilka swoich drobnych zmian. W tych gofrach nie ma ani zbyt wiele cukru, ani zbyt wiele tłuszczu, a mimo to wychodzą pyszne i chrupiące. 

Składniki na 12 gofrów:

½ szklanki śmietany homogenizowanej (ja używam szczecineckiej 12 %, ale może być każda inna, byle gęsta)

1 i ½ szklanki kefiru albo jogurtu naturalnego

½ szklanki zimnej wody

1 czubata łyżka cukru pudru

1 łyżka stopionego masła
2 jajka

1 pełna łyżeczka sody oczyszczonej

2 szklanki mąki (ewentualnie trochę więcej, gdy ciasto jest zbyt rzadkie)

szczypta soli

Żółtka oddzielić od białek. Do miski wlać śmietanę (wymieszaną z sodą), jogurt albo kefir, wodę, dodać żółtka, sól, cukier i 1 łyżkę stopionego masła. Całość zmiksować na wysokich obrotach do uzyskania jednolitej masy (ja użyłam robota). Dodać mąkę – tyle, aby uzyskać ciasto o konsystencji gęstej śmietany (u mnie to przeważnie 2 szklanki mąki, czasem łyżka czy dwie więcej). Białka ubić na sztywną pianę i delikatnie połączyć z masą. Odstawić na 20 minut.

Nagrzać gofrownicę, posmarować płytki olejem, wlać porcję ciasta i piec zgodnie z instrukcją – u mnie 4 minuty i gofry są gotowe.  Upieczone wyłożyć na kratkę, aby odparowały.
Podawać z ulubionymi dodatkami.